Questions and answers
On this page, SKGO publishes answers from the SKGO Expert Service to questions received from local administrations about the functioning of local self-government and the responsibilities of cities and municipalities.
Na osnovu Zakona o izmenama i dopunama Zakona o javnoj svojini, Uredba o evidenciji nepokretnosti u javnoj svojini prestala je da važi. Da li u skladu sa navedenim, jedinice lokalne samouprave više uopšte nemaju obavezu godišnjeg izveštavanja Ministarstva? Takođe, članom 64đ, propisana je obaveza jedinice lokalne samouprave da vodi Posebnu evidenciju nepokretnosti. Da li to znači, da JLS pored evidencije u registru nepokretnosti, treba paralelno da vodi posebnu evidenciju, na nekom svom obrascu (jer u stavu 3 ovog člana, stoje dodatni elementi koje ova evidencija treba da sadrži) ili je u pitanju samo vođenje evidencije u registru RDI? Zakon nije dao definiciju Posebne evidencije nepokretnosti. Posebno zbunjuje to što u poslednjem stavu navedenog člana stoji da Direkcija ima pristup ovoj evidenciji, odnosno, da se usklađeni podaci iz posebne evidencije smatraju dostavljenim Direkciji, koja ima pristup u skladu sa članom 64g.
Tačno je da je danom stupanja na snagu Zakona o izmenama i dopunama Zakona o javnoj svojini prestala da važi Uredba o evidenciji nepokretnosti u javnoj svojini. Prema ovoj Uredbi, JLS su imale obavezu da dostavljaju godišnji izveštaj Republičkoj direkciji za imovinu, preko veb aplikacije. Od stupanja na snagu izmena i dopuna Zakona o javnoj svojini takva obaveza više ne postoji.
Posebno napominjemo da je uvek postojala obaveza vođenja posebnih evidencija imovine od strane JLS i korisnika. Forma u kojoj se to čini nije nužno propisana Zakonom tako da je i sada kao i ranije ostavljena sloboda nosiocima javne svojine i korisnicima nepokretnosti u javnoj svojini na koji način će da vode tu posebnu evidenciju nepokretnosti (Excel, u papirnom obliku ili na neki treći način). Bitno je da ta posebna evidencija sadrži sve podatke iz člana 64đ. stav 3. i 64b. Zakona.
Dakle, ono što se od vas očekuje jeste da redovno vodite svoje posebne evidencije i da redovno uknjižite svaku promenu imovine u katastru.
Republička direkcija za imovinu ima pristup podacima katastra i kada JLS izvrši upis neke promene u evidenciji katastra smatra se da je taj podatak dostavljen Republičkoj direkciji za imovinu.
To je i propisano u članu 64đ. stav 6. Zakona o javnoj svojini da Republička direkcija za imovinu ima pristup podacima katastra.
Ako se poreskom obvezniku zastarelost utvrdi retroaktivno 5 godina u skladu sa clanom 114 Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji od kada pocinje da tece rok za zastarelosti . Na primer ako se u 2019. godini utvrdi porez retroaktivno za 2014., 2015., 2016., 2017 i 2018. godine da li ce se u ovom slucaju rok za zastarelost za 2014.godinu racunati od 2014. godine ili od 2019.godine kada je utvrdjen porez. Hvala unapred na odgovoru
Članom 114. Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji propisano je da pravo Poreske uprave na utvrđivanje i naplatu poreza i sporednih poreskih davanja zastareva za pet godina od dana kada je zastarelost počela da teče.
Zastarelost prava na utvrđivanje poreza i sporednih poreskih davanja počinje da teče od prvog dana naredne godine od godine u kojoj je trebalo utvrditi porez, odnosno sporedno poresko davanje. Zastarelost prava na naplatu poreza i sporednih poreskih davanja počinje da teče od prvog dana naredne godine od godine u kojoj je obaveza poreskog dužnika dospela za plaćanje. Shodno navedenim odredbama, pravo poreskog organa za utvrđivanje poreza zastareva za pet godina od prvog dana naredne godine u kojoj je trebalo utvrditi porez. Porez za 2014. godinu trebalo je utvrditi u 2014. godini, rok zastarelosti prava na utvrđivanje poreza počinje da teče od 1. januara 2015. godine i traje pet godina (2015-2019), što znači da se obaveza za 2014.godinu može utvrditi do kraja 2019. godine. Dalje, poreska obaveza za 2013. godinu se mogla utvrditi do kraja 2018. godine, tako da je 1.1.2019. godine nastupila zastarelost prava na utvrđivanje obaveze za 2013. godinu, pod uslovom da nije bilo prekida i zastoja zastarelosti u smislu Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji.
Pravo poreskog organa za naplatu poreza je pet godina od prvog dana naredne godine u kojoj je obaveza poreskog dužnika dospela za plaćanje. Navedeno znači da za sve obaveze koje su dospele za plaćanje u periodu od 1.1. do 31.12.2019 godine, zastarelost prava na naplatu počinje da teče od 1. januara 2020 godine i traje 5 godina. Ako nema prekida i zastoja zastarelosti u smislu Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji, kao i ako nisu obezbeđene zalogom ili hipotekom, ove obaveze zastarevaju 1. januara 2025. godine.
U konkretnoj situaciji, za obaveze za 2014. godinu koje su, u skladu sa propisanim rokom zastarelosti prava na utvrđivanje, utvrđene u 2019. godini i dospele za plaćanje do 31.12.2019. godine, rok za zastarelost se računa od 1. januara 2020. godine, jer zastarelost prava na naplatu počinje da teče od prvog dana naredne godine od godine u kojoj je obaveza poreskog dužnika dospela za plaćanje (a ne od godine u kojoj je trebalo utvrditi porez).
Preduzetnik je zaključio ugovor o zakupu građevinskog zemljišta za kiosk sa opštinskom upravom. Opštinska uprava mesečno fakturiše zakup preduzetniku, koji ne plaća zakupninu. Preduzetnik je iskazao volju da uđe u reprogram duga na osnovu zakupnine, i da odloženo, mesečno otplati dugovanje. Da li postoji zakonski osnov za reprogram duga na osnovu zakupa? Koji organ je nadležan za sprovođenje prinudne naplate, pravobranilaštvo ili lokalna poreska administracija?
Član 2a Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji propisuje da se ovaj zakon primenjuje i na izvorne javne prihode jedinica lokalne samouprave koje te jedinice utvrđuju, naplaćuju i kontrolišu u javnopravnom odnosu, kao i na sporedna poreska davanja po tim osnovama, uključujući i izvorne javne prihode koje jedinice lokalne samouprave utvrđuju, naplaćuju i kontrolišu u postupcima u kojima donose poreske akte, poreske upravne akte, kao i druge akte u upravnom postupku.
Član 10. istog zakona propisuje da poreskopravni odnos je odnos javnog prava koji obuhvata prava i obaveze u poreskom postupku poreskog organa s jedne i fizičkog, odnosno pravnog lica, kao i otvorenog investicionog fonda, odnosno alternativnog investicionog fonda koji nema svojstvo pravnog lica, a koji je upisan u odgovarajući registar u skladu sa zakonom (u daljem tekstu: fond), s druge strane, kojim se uređuje:
- obaveza plaćanja poreza, obaveza obezbeđenja poreske obaveze i obaveza plaćanja sporednih poreskih davanja od strane fizičkog, odnosno pravnog lica, kao i fonda i pravo Poreske uprave da zahteva ispunjenje ovih obaveza;
- obaveza fizičkog, odnosno pravnog lica, kao i fonda da, u skladu sa zakonom, utvrdi porez, odnosno, po odbitku, naplati porez u ime poreskog obveznika, vodi propisano računovodstvo, podnosi poreske prijave, dostavlja Poreskoj upravi traženu dokumentaciju i podatke, ne obavlja plaćanja na način drukčiji od propisanog, dozvoli pregled svog poslovanja službenom licu Poreske uprave i druge zakonom utvrđene obaveze činjenja, nečinjenja ili trpljenja, u cilju blagovremenog i pravilnog plaćanja poreza, kao i pravo Poreske uprave da zahteva ispunjenje ovih obaveza.
U skladu sa navedenim, Zаkon o poreskom postupku i poreskoj administraciji ne primenjuje se na ugovore zaključene između stranaka, a koji se odnose na zakup poslovnog prostora, s obzirom da ugovoreni odnos nije javnopravni već obligacioni odnos.
U tom smislu se primenom ovog zakona ne može odobriti reprogram niti vršiti prinudna naplata, što znači da lokalna poreska administracija nije nadležna za prinudnu naplatu ovih obaveza. Takođe, pitanje postojanja zakonskog osnova za odobravanje reprograma u vezi sa ugovorenim obavezama na osnovu zakupa nije u nadležnosti lokalne poreske administracije, s obzirom na to da se reprogram ne može odobriti u skladu sa Zakonom o poreskom postupku i poreskoj administraciji, te da lokalna poreska administracija nije nadležna za upravljanje ovim javnim prihodima.“
Dostavljamo u prilogu odgovora i Mišljenje Ministarstva finansija broj 011-00651/2016-04 od 07.02.2017. godine (Mišljenje broj 1) u kome je dato objašnjenje po ovom pitanju.
Obveznik je pokrenuo poreski postupak podnošenjem elektronske poreske prijave PPI 1 za porez na imovinu lica koje vode poslovne knjige. Da li se podaci od drugog organa, a a vezano za list nepokretnosti traže po službenoj dužnosti ili uz saglasnost poreskog obveznika (u vezi sa primenom člana 103. ZUP-a)?
Poreski obveznik je podnošenjem poreske prijave izvršio utvrđivanje poreza na imovinu (samooporezivanje), shodno članu 33. Zakona o porezima na imovinu i članu 54. Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji. Prema članu 123. ZPPPA poreska kontrola je postupak provere i utvrđivanja zakonitosti i pravilnosti ispunjavanja poreske obaveze, kao i postupak provere tačnosti, potpunosti i usklađenosti sa zakonom, odnosno drugim propisima, podataka iskazanih u poreskoj prijavi, poreskom bilansu, računovodstvenim izveštajima i drugim evidencijama poreskog obveznika koji vrši Poreska uprava, u skladu sa ovim zakonom.
Ako se u poreskoj kontroli utvrde nepravilnosti ili propusti u izvršavanju obaveza iz poreskopravnog odnosa, poreskom obvezniku se nalaže da ih otkloni. Poreski inspektor je službeno lice koje je ovlašćeno da vrši poresku kontrolu na osnovu naloga za poresku kontrolu, odnosno poziva za poresku kontrolu.
Znači, postupak poreske kontrole je novi postupak u odnosu na postupak utvrđivanja poreza na imovinu, koji shodno članu 124. ZPPPA počinje dostavljanjem poziva za poresku kontrolu, odnosno naloga za poresku kontrolu.
Članom 43. ZPPPA propisano je da se činjenice u poreskom postupku utvrđuju na osnovu dokaza. Kao dokaz u poreskom postupku mogu se upotrebiti poreska prijava, poreski bilans, poslovne knjige i evidencije, računovodstveni iskazi, poslovna dokumentacija i druge isprave i informacije kojima raspolaže Poreska uprava, prikupljene od poreskog obveznika ili trećih lica, iskaz svedoka, nalaz veštaka, uviđaj i svako drugo sredstvo kojim se činjenice mogu utvrditi. Utvrđivanje činjenica u postupku poreske kontrole vrši se i prema odredbama čl. 117-139. ovog zakona.
Članom 45. Stav 1. ZPPPA propisano je da je poreski obveznik dužan da, na zahtev poreskog organa i u razumnom roku koji ona odredi, pruži sve raspoložive informacije, neophodne za utvrđivanje činjeničnog stanja od značaja za oporezivanje. Poreski organ može da zahteva od drugih lica, privrednih subjekata, banaka, državnih organa i organizacija, organa teritorijalne autonomije i lokalne samouprave da, u razumnom roku koji ona odredi, pruže raspoložive informacije, kao i podatke od značaja za preduzimanje aktivnosti iz delokruga nadležnosti Poreske uprave. Stavom 9. istog člana propisano je da dostavljanje informacija i podataka iz stava 1. ovog člana, poreski organ neće zahtevati ako su dostupne putem službenih evidencija i registara.
Članom 159b ZPPPA propisano je da su državni organi i organizacije, organi teritorijalne autonomije i lokalne samouprave, javna preduzeća i pravna i fizička lica kojima su poverena javna ovlašćenja dužni da na zahtev organa jedinice lokalne samouprave, u roku od 30 dana od dana prijema zahteva, dostave podatke kojima raspolažu vršeći poslove iz svoje nadležnosti, a koji su od značaja za utvrđivanje, kontrolu i naplatu izvornih prihoda jedinice lokalne samouprave na koje se primenjuje ovaj zakon.
Članom 9. Zakona o opštem upravnom psotupku propisano je da je organ dužan da po službenoj dužnosti, u skladu sa zakonom, vrši uvid u podatke o činjenicama neophodnim za odlučivanje o kojima se vodi službena evidencija, da ih pribavlja i obrađuje.
Član 103. Zakona o opštem upravnom postupku propisuje:
(1) Organ je dužan da po službenoj dužnosti, u skladu sa zakonom, vrši uvid, pribavlja i obrađuje podatke o činjenicama o kojima se vodi službena evidencija, a koji su neophodni za odlučivanje (član 9. stav
(3) ovog zakona).
(2) Ako službenu evidenciju vodi drugi organ, organ koji vodi postupak dužan je da hitno zatraži podatke, a zamoljeni organ da besplatno ustupi podatke u roku od 15 dana, ako nije drukčije propisano. Ako se traženi podaci mogu dobiti elektronskim putem, zamoljeni organ ih dostavlja u najkraćem roku.
(3) U postupku koji se pokreće po zahtevu stranke organ može da vrši uvid, pribavlja i obrađuje lične podatke o činjenicama o kojima se vodi službena evidencija kada je to neophodno za odlučivanje, osim ako stranka izričito izjavi da će te podatke pribaviti sama. Ako stranka u roku ne podnese lične podatke neophodne za odlučivanje organa, zahtev za pokretanje postupka će se smatrati neurednim (član 59. stav (2) ovog zakona).
Članom 90. Zakona o opštem upravnom postupku propisano je da se postupak pokreće po službenoj dužnosti kad je to propisom određeno ili kad organ utvrdi ili sazna da je, s obzirom na činjenično stanje, neophodno da se zaštiti javni interes.
Prema tome, imajući u vidu da postupak poreske kontrole nije pokrenut zahtevom stranke već po službenoj dužnosti, na pribavljanje podataka od drugog organa, u ovim postupcima se ne primenjuju odredbe člana 103. stav 3. Zakona o opštem upravnom postupku. Takođe, ni podnošenje poreske prijave, kojim se započinje postupak utvrđivanja poreza ne smatra se postupkom pokrenutim po zahtevu stranke, jer je podnošenje poreske prijave obaveza propisana zakonom.
Fudbalski klub se obratio opštini za zahtevom za izgradnju tribina na svom fudbalskom stadionu. Zemljište na kom se nalazi stadion je u svojini Republike Srbije, dok je građevinska dozvola izdata na fudbalski klub. Može li opština i na koji način izgraditi tribine? Ukoliko opštin ne može izgraditi tribine, može li i na koji način obezbediti sredstva za gradnju istih?
Na osnovu člana 135. Zakona o planiranju i izgradnji („Službeni glasnik RS“ br. 72/2009, ...., 132/2014, 145/2014, 83/2018, 31/2019, 37/2019 - dr. zakon, 9/2020, 52/2021 i 62/2023) građevinska dozvola se izdaje investitoru koji uz zahtev za izdavanje građevinske dozvole dostavi, pored ostalog, dokaz o odgovarajućem pravu na zemljištu ili objektu. Obzirom da je građevinska dozvola izdata na ime fudbalskog kluba, pretpostavka je da je fudbalski klub nosilac prava korišćenja na objektu.
Ukoliko investitor i finansijer nisu isto lice, članom 135a istog zakona uređeni su odnosi između investitora i finansijera prilikom izdavanja građevinske dozvole. Građevinska dozvola se izdaje na ime investitora i finansijera ako je uz zahtev za izdavanje priložen ugovor između investitora i finansijera, overen u skladu sa zakonom koji uređuje overu potpisa, u kome se investitor saglasio da nosilac prava i obaveze iz građevinske dozvole bude i finansijer. Finansijer odgovara za sve obaveze prema trećim licima, koje su posledica radnji koje preduzme u skladu sa ovlašćenjima koja su mu preneta ugovorom.
Zaključenjem ugovora i izdavanjem građevinske dozvole i na ime finansijera, smatra se da finansijer ima pravo pristupa zemljištu na kome se gradi predmetni objekat odnosno izvode radovi, kao i da to pravo može dalje preneti na izvođača radova u cilju izgradnje objekta odnosno izvođenja radova.
U ovom konkretnom slučaju radi se o ulaganju u objekat javne namene gde je fudbalski klub investitor, a opština može biti finansijer, ukoliko raspolaže budžetskim sredstvima za tu namenu. Odnosi investitora i finansijera se uređuju ugovorom između investitora i finansijera, na osnovu kojeg je potrebno izmeniti rešenje o građevinskoj dozvoli.
Sredstva za izgradnju tribina potrebno je planirati Odlukom o budžetu opštine na ekonomskoj klasifikaciji 511-Zgrade i građevinski objekti i sprovesti postupak javne nabavke za radove i u skladu sa ugovorom o javnoj nabavci finansirati radove na izgradnji tribina. Iznosi izvršenih ulaganja za izgradnju tribina evidentiraju se u Glavnoj knjizi opštine na grupi konta 015- Nematerijalna imovina u pripremi, vanbilansno. Konačna vrednost izvršenih ulaganja u investiciju se, nakon pribavljanja upotrebne dozvole, prenosi iz poslovnih knjiga opštine (finansijera) u poslovne knjige fudbalskog kluba (investitora odnosno vlasnika objekta).
Član 37. stav 1. tačka 2) Zakona o sportu, uređuje da se za izgradnju, održavanje i opremanje sportskih objekata na teritoriji JLS obezbeđuju sredstva u budžetu JLS.
Ulaganja u izgradnju, održavanje i opremanje sportskih objekata su projekti od interesa za JLS, a prioritet imaju sportski objekti sa većom kategorijom u skladu sa Nacionalnom kategorizacijom sportskih objekata, objekti kojima se obezbeđuje veća regionalna pokrivenost (član 8. stav 2. Pravilnika o odobravanju i finansiranju programa kojima se ostvaruje opšti interes u oblasti sporta (“Sl.glasnik RS” 64/16, 18/20, 77/22 i 15/23).
Ako fudbalski klub dobija sredstva putem konkursa za finansiranje redovnih aktivnosti odnosno godišnjeg programa, podsećamo da se jednoj organizaciji u oblasti sporta ne može odobriti više od 20% sredstava od ukupne sume sredstava budžeta JLS predviđenih za finansiranje programa iz oblasti sporta. Pomenuto ograničenje, koje je utvrđeno članom 138. stavom 4. Zakona o sportu, odnosi se na finansiranje programa sportskih udruženja. Projekti za izgradnju, održavanje i opremanje sportskih objekata koji se finansiraju sredstvima budžeta JLS ne podležu pomenutom ograničenju.
Da li zaposleni na poslovima javnih nabavki imaju pravo na uvećanje kojeficijenta po osnovu Uredbe o kojeficijentima za obračun i isplatu plana imenovanih i postavljenih lica i zaposlenih u državnim organima? Na osnovu člana 5. Uredbe predviđeno je da zaposleni koji radi na pripremi i izvršenju budžeta ili finansijskog plana, vođenju poslovnih knjiga i sastavljanju računovodstvenih izveštaja ima pravo na uvećanje kojeficijenta - najviše do 10%. Zaposleni na poslovima javnih nabavki uključeni su u pripremu Odluke o budžetu u izradu finansijskih planova, učestvuju u kontiranju s obzirom na predmet nabake, učestvuju u izradi završnog računa.
Uredbom o koeficijentima za obračun i isplatu plata imenovanih i postavljenih lica i zaposlenih u državnim organima ("Sl. glasnik RS", br. 44/2008 - prečišćen tekst, 2/2012, 113/2017 - dr. zakon, 23/2018, 95/2018 - dr. zakon, 86/2019 - dr. zakon, 157/2020 - dr. zakon i 123/2021 - dr. zakon), članom 4. i 5. predviđeni su, između ostalog, osnovni i dodatni koeficijenti za svako zvanje. Dodatno, ovako utvrđeni koeficijenti mogu se uvećati u sledećim slučajevima (član 5. stav 2 Uredbe):
imenovanom i postavljenom licu - najviše do 30%;
zaposlenom koji koordinira najsloženije aktivnosti - najviše do 10%, s tim da ovaj broj zaposlenih ne može preći 2% od ukupnog broja zaposlenih;
zaposlenom koji rukovodi unutrašnjom organizacionom jedinicom - 10%;
zaposlenom koji radi na pripremi i izvršenju budžeta ili finansijskog plana, vođenju poslovnih knjiga i sastavljanju računovodstvenih izveštaja - najviše do 10%.
zaposlenom na poslovima komunalnog policajca - 10%;
zaposlenom na poslovima budžetske inspekcije - najviše do 10%;
zaposlenom koji radi na poslovima inspekcijskog terenskog nadzora u neposrednom kontaktu sa subjektima nadzora - najviše do 20%.
Što se tiče dodatnog uvećanja zaposlenom koji radi na pripremi i izvršenju budžeta ili finansijskog plana, vođenju poslovnih knjiga i sastavljanju računovodstvenih izveštaja smatramo da se ovo uvećanje može primeniti u slučajevima kada je zaposlenom konkretno u opisu posla nešto od navedenih poslova. U ovom konkretnom slučaju smatramo da se uvećanje ne može primeniti ukoliko službenik ima u opisu posla samo poslove u vezi sa javnim nabavkama.
Da li je sprovođenje postupka javne nabavke moguće izvršiti bez opredeljenih sredstava u budžetu u momentu pokretanja javne nabavke objavljivanjem javnog poziva, pri čemu će sredstva rebalansom budžeta biti obezbeđena do momenta zaključenja ugovora?
Naručilac može da pokrene postupak javne nabavke ako je nabavka predviđena u godišnjem planu javnih nabavki. Dakle, opšte pravilo za sve naručioce je da mogu pokrenuti postupak javne nabavke samo ako je nabavka predviđena u godišnjem planu javnih nabavki. Zakonom o javnim nabavkama nije propisano da istovremeno moraju biti i obezbeđena sredstva za tu nabavku da bi ona uopšte mogla da bude pokrenuta slanjem na objavljivanje javnog poziva.
Obaveze koje naručilac preuzima ugovorom o javnoj nabavci moraju da budu ugovorene u skladu sa propisima kojima se uređuje budžetski sistem, odnosno raspolaganje finansijskim sredstvima.
Navedene odredbe i obaveze iz Zakona o budžetskom sistemu neće biti povređene postupanjem po odredbama Zakona o javnim nabavkama, budući da naručilac može pokrenuti, ali ne i zaključiti ugovor o javnoj nabavci ako nema sredstava.
U praksi to znači da se planirani postupak može sprovesti do faze donošenja odluke o dodeli ugovora. Tek kada budu obezbeđena sredstva za konkretnu javnu nabavku, tada bi naručilac mogao da donese odluku o dodeli ugovora i da zaključi ugovor, što bi bilo u skladu sa pravilima Zakona o budžetskom sistemu. Naravno, navedeno postupanje podrazumeva dozu izvesnosti u pogledu obezbeđivanja sredstava i adekvatnu procenu perioda kada će sredstva biti raspoloživa, da bi celokupan postupak javne nabavke tekao bez zastoja.
Opština raspisuje konkurs za stipendije učenicima za srednje škole, onjavljuje spisak i sklapa Ugovor sa srednjim školama o prenosu sredstava kako bi isplaćivali učenicima stipendije. Da li opština greši što prenosi sredstva po ugovoru srednjim školama?
Na osnovu stava 14, člana 11. i stava 15. člana 11a Zakona o učeničkom i studentskom standardu („Službeni glasnik RS“ broj 18/10, 55/13, 27/18-dr.zakon i 10/19) jedinica lokalne samouprave (JLS) može svojom odlukom, u skladu sa materijalnim mogućnostima, utvrditi pravo na učeničku stipendiju, ako je prethodno za te namene u svom budžetu obezbedila sredstva.
Odlukom o stipendiranju učenika, koju donosi skupština jedinice lokalne samouprave, utvrđuju se uslovi, kriterijumi i postupak dodele stipendija učenicima. Dodela stipendija vrši se putem konkursa za dodelu stipendija koji obuhvata uslove za dodelu stipendija, kriterijume za utvrđivanje redosleda kandidata, broj korisnika stipendije, visinu stipendije, potrebna dokumenta, rokove za prijavljivanje na konkurs i način odlučivanja o dodeli stipendija.
Predlog rang liste i konačnu rang listu i predlog odluke o dodeli stipendija utvrđuje komisija koju imenuje nadležni organ JLS određen odlukom. Odluku o dodeli stipendija donosi predsednik opštine. Na osnovu konačne odluke o dodeli stipendije učenik, njegov roditelj ili staratelj zaključuje sa JLS ugovor o stipendiranju kojim se bliže uređuju prava i obaveze u vezi sa korišćenjem stipendije.
Učeničke stipendije se isplaćuju iz budžeta JLS, sa ekonomske klasifikacije 472715-Učeničke stipendije, na tekući račun punoletnog učenika odnosno na tekući račun roditelja ili staratelja maloletnog učenika.
Za lakšu evidenciju odobrenih sredstava i postizanje ciljeva propisanih odlukom o stipendiranju učenika, moguće je otvoriti evidencioni račun unutar glavne knjige trezora odnosno budžetskog fonda, što omogućava vođenje posebne evidencije rashoda za stipendije.
Privremeni organ lokalne samouprave do kraja 2023. godine je u obavezi je da donese Odluku o privremenom finansiranju budžeta JLS za period januar-mart 2024. godine, koja počinje da se primenjuje od 01.01.2024. godine. Kako izraditi Plan javnih nabavki na godišnjem nivou (član 88. stav 1. Zakona o javnim nabavkama), kada se sredstva finansijskim planom ograničavaju na tri meseca? Kako da se ispoštuju, npr. član 30. stav 1. i član 152. stav 7. Zakona o javnim nabavkama ("Sl. glasnik RS", br. 91/2019 i 92/2023)? Kako planirati javne nabavke za 2024. godinu?
Budući da je Plan javnih nabavki plan koji ne podrazumeva obavezu celokupne realizacije, te da su vrednosti procenjene, ali ne i konačne niti obavezne za plaćanje, sve što je moguće uraditi je praviti Plan javnih nabavki, kao i svake godine, prema objektivnim potrebama naručioca, a konačna realizacija Plana će se videti tek kada bude ustanovljeno redovno poslovanje i finansiranje JLS.
U tom smislu, Plan javnih nabavki je obavezan da bi uopšte neka javna nabavka bila pokrenuta, a zavisno od raspoloživih sredstava i perioda kada se finansiranje bude ustalilo pokreću se postupci i preuzimaju obaveze koje će se zaista moći ispoštovati.
Uzimajući u obzir da je u skladu sa članom 5 st. 5. i 6. ZOBS-a, većina JLS nakon poslednjeg Rebalansa budžeta imala uvećanje obima budžeta na osnovu ostvarenih namenskih transfera ili donacija, da li se kao osnov za limit kod planiranja Odluke o privremenom finansiranju uzima zadnji Rebalans budžeta za prethodnu godinu ili važeći Plan na dan 31.12. prethodne budžetske godine koji u sebi sadrži i navedena naknadna uvećanja budžeta?
U skladu sa članom 46. stav 5. Zakona o budžetskom sistemu, privremeno finansiranje se vrši najviše do jedne četvrtine iznosa planiranih rashoda i izdataka u aktu o budžetu prethodne fiskalne godine.
S tim u vezi, jedinice lokalne samouprave prilikom donosenja odluke o privremenom finansiranju kao osnov za limit uzimaju planirane iznose rashoda i izdataka iz poslednje usvojene odluke o rebalansu budzeta za 2023. godinu.
Kada su u pitanju namenski transferi koje su jedinice lokalne samouprave ostvarile nakon usvajanja rebalansa napominjemo da će se njihov raspored i korišćenje moći vršiti tek nakon isteka perioda privremenog finansiranja, tj. kada se donese odluka o budžetu za celu fiskalnu godinu.
Da li su JLS u obavezi da u obrazlozenju Odluke o privrememnom finaniranju prikazuju Progamske informacije, uzimajući u obzir da je akt o privremenom finaniranju oročen dokument na deo godine?
Iskazivanje programskih informacija u okviru Odluke o privremenom finansiranju nije posebno apostrofirano u Zakonu o budžetskom sistemu. U okviru konsultacija koje je SKGO obavljala sa MFIN prilikom pripreme modela Odluke o privremenom finansiranju budžeta JLS (dostupno na: http://www.skgo.org/storage/app/media/uploaded-files/Model%20odluke%20o%20privremenom%20finansiranju%20LS.zip) naglasak nije stavljen na deo iskazivanja programskih informacija, ali MFIN potencira nužnost integrisanja svih aspekata iz akta o privremenom finansiranju, po isteku tog perioda, u budžet za tekuću godinu.
U tom smislu, sigurnije postupanje jeste da se ispoštuje programska klasifikacija i da se, bez obzira na njen privremeni karakter - Odluka o privremenom finansiranju pripremi u skladu sa članom 112. Zakona o budžetskom sistemu, odnosno da se za period privremenog finansiranja rashodi prikažu u skladu sa programskom metodologijom po pojedinim programima, rasporedom sredstava u okviru postojećih 17. programa, u okviru finansijskih planova koji će se kasnije implementirati u Odluku o budžetu, odnosno koji će se u postupku pripreme budžeta za celu godinu objediniti u odluku o budžetu za 2024. godinu.
U slučaju već pokrenutih procedura javnih nabavki, za koje se procenjuje da će momenat ugovaranja, odnosno preuzimanja obaveza nastupiti u periodu januar - mart 2024. godine, da li na pripadajućoj aproprijaciji u mometnu ugovaranja, odnosno preuzimanja obaveza, moraju biti obezbeđena sredstva u celosti u skladu sa ugovorenim iznosom ili samo za deo obaveza koje će dospeti na plaćanje u I kvartalu, uzimajuci u obzir Privremeno finansiranje.
Pitanje jeste specifično, jer može da se pokrene i sprovede postupak nabavke a da ne postoji obezbeđen iznos, ali ne može da zaključi ugovor, a da nema obezbeđenog iznosa koji će dospeti na plaćanje u toj budžetskoj godini.
Na pripadajućoj aproprijaciji u momentu ugovaranja, u skladu sa članom 54. Zakona o budžetskom sistemu, mora biti obezbeđen ceo iznos koji se ugovara. Ne može se zaključiti ugovor a da nije obezbeđen iznos koji se ugovara. Dakle, ako se zaključuje ugovor u toku važenja privremenog finansiranja treba planirati ceo iznos.
Na bazi konsultacija koje smo obavili i iz prakse, proizilazi da je npr., kod kratkoročnijih nabavki hrane, higijene, osiguranja, mesečnog održavanja opreme – moguće sprovoditi sukcesivne nabavke sa kraćim periodom trajanja (unutar perioda privremenog finansiranja) i sa obezbeđenim sredstvima za taj period, dok kod radova i nabavki koje se realizuju u celini to nije moguće.