Questions and answers
On this page, SKGO publishes answers from the SKGO Expert Service to questions received from local administrations about the functioning of local self-government and the responsibilities of cities and municipalities.
Da li se zaposlenom koji se prima u radni odnos na određeno vreme, zbog povrećanog obima posla, na radno mesto za koje je predviđeno zvanje savetnik, može odrediti koeficijent za višeg stručnog saradnika, u skladu sa Uredbom o koeficijentima za obračun plata zaposlenih u državnim organima, s obzirom da ima više od 3 godine radnog staža (zaposleni je već ostvarivao platu u JLS sa koeficijentom predviđenim za stručnog staradnika, a da je u međuvremenu stekao radni staž u trajanju više od 3 godine)?
Može. U članu 68a. Zakona o zaposlenima u AP i JLS se kaže da se pod radnim iskustvom u struci u smislu odredaba ovog zakona podrazumeva radno iskustvo na poslovima u okviru zahtevane vrste i stepena stručne spreme, odnosno obrazovanja koje se zahteva za radno mesto čije poslove službenik obavlja. Pri tome, nije od uticaja da li je radno iskustvo u struci stečeno u toku radnog odnosa, odnosno u toku volontiranja ili obavljanja poslova na osnovu ugovora o obavljanju privremenih ili povremenih poslova, dok god ispunjava uslove po pitanju poslova koje je obavljao po ugovoru i školske spreme u to vreme.
U pitanju je isticanje firme na izdvojenom mestu poslovanja. Zakonom o privrednim društvima (''Sl.glasnik RS''mbr.36/2011, 99/2011, 83/2014 – dr zakon, 5/2015, 44/2018, 95/2018 i 91/2019), članom 87. stav 5. regulisano je da "Preduzetnik je dužan da istakne svoje poslovno ime u svom sedištu, kao i na svakom izdvojenom mestu poslovanja, osim u slučaju iz stava 4. ovog člana", međutim kad se radi o poslovnom imenu privrednog društva, članom 22. i 23. istog Zakona propisano je šta je obavezno da poslovno ime sadrži, a ne i obaveza privrednog društva da istakne svoje poslovno ime u svom sedištu, kao i na svakom izdvojenom mestu poslovanja, kao što je u slučaju kod preduzetnika. Da li može lokalna samouprava, preko svojih inspekcija, da pokrene postupak isticanja poslovnog imena od strane Telekoma Srbije ad Beograd na svom izdvojenom mestu poslovanja? Kakve su nadležnosti komunalnog inspektora u ovakvom slučaju (ako ih ima, po kom zakonu ih ima)?
Na osnovu člana 46. Zakona o trgovini (“Sl. glasnik RS”, br. 52/19), komunalni inspektor jedinice lokalne samouprave vrši, kao poveren posao, nadzor nad isticanjem poslovnog imena i drugih podataka saglasno članu 32. tog zakona.
Vidno isticanje poslovnog imena, matičnog broja i adrese sedišta na prodajnom mestu jeste obaveza trgovca i pružaoca usluge i, pre svega, poseban uslov za obavljanje trgovine na malo i pružanje usluga potrošačima.
Prodajno mesto čini prodajni objekat ili drugo mesto van prodajnog objekta na kojem je predviđeno i odobreno obavljanje trgovine, u skladu sa zakonom i drugim propisima.
Prodajni objekat je prostor koji čini jedinstvenu fizičku, funkcionalnu i tehničko-tehnološku celinu, trajnog ili privremenog građevinskog karaktera, opremljen na propisan način, koji je namenjen za obavljanje trgovine.
Prema tome, ako privredni subjekt na izdvojenom mestu obavlja delatnost koja nije trgovina na malo, komunalni inspektor nije ovlašćen da nalaže inspekcijske mere u cilju isticanja poslovnog imena na takvom objektu.
Da li se na ostvarenu naknadu za rad članova OIK plaćaju porezi i doprinosi i da li postoji noporezivi deo? Kolika je visina stope za poreze i doprinose ukoliko se isti plaćaju i po kojim zakonima? Da li se na naknadu za rad članova OIK u pogledu plaćanja poreza i doprinosa primenjuje model oporezivanja naknada ostvarenih po ugovoru o delu?
Članom 9. stav 1. tačka 29) Zakona o porezu na dohodak građana propisano je da se ne plaća porez na dohodak građana na primanja ostvarena po osnovu „naknada za rad članova izbornih komisija, osim članova Republičke izborne komisije, biračkih i glasačkih odbora za sprovođenje neposrednih izbora i drugih oblika neposrednog izjašnjavanja građana, kao i naknada za rad na popisu stanovništva - do 5.000 dinara u okviru istog izbornog ciklusa, odnosno popisa stanovništva“.
Iznos od 5.000 dinara se, na osnovu člana 12a stav 1. istog zakona, svake godine usklađuje sa godišnjim indeksom potrošačkih cena u kalendarskoj godini koja prethodi godini u kojoj se usklađivanje vrši, prema podacima republičkog organa nadležnog za poslove statistike.
Članom 12a stav 3. navedenog zakona je propisano da usklađene dinarske iznose u koje spada i iznos iz člana 9. stav 1. tačka 29) objavljuje Vlada.
Tako je Vlada u „Službenom glasniku Republike Srbije“ broj 5/20 objavila da je od 1. februara 2020. godine u primeni usklađeni dinarski neoporezivi iznos iz člana 9. stav 1. tačka 29) Zakona o porezu na dohodak građana, od 5.353 dinara, koji se primenjuje do 31. januara 2021. godine.
Na osnovu navedenog, naknade za rad u lokalnim izbornim komisijama u iznosu preko 5.353 dinara predstavljaju druge-ostale prihode u skladu sa članom 85. stav 1. tačka 12) Zakona o porezu na dohodak građana.
Članom 85. stav 13. Zakona o porezu na dohodak građana propisano je da oporezivi prihod koji fizičko lice ostvari po osnovu primanja iz člana 9. ovog zakona iznad propisanih neoporezivih iznosa, čini razlika između ostvarenog primanja i neoporezivog iznosa, uvećana za pripadajuće obaveze koje se plaćaju na teret primaoca prihoda.
Članom 86. stav 1. Zakona o porezu na dohodak građana propisano je da stopa poreza na ostale prihode iznosi 20%.
Članom 99. stav 1. tačka 9) propisano je da se po odbitku od svakog pojedinačno ostvarenog prihoda utvrđuju i plaća porez na ostale prihode, ako je isplatilac prihoda pravno lice, preduzetnik ili preduzetnik paušalac.
Članom 101. Zakona o porezu na dohodak građana propisano je da porez po odbitku iz člana 99. ovog zakona, za svakog obveznika i za svaki pojedinačno isplaćeni prihod, isplatilac obračunava, obustavlja i uplaćuje na propisani jedinstveni uplatni račun u momentu isplate prihoda, u skladu sa propisima koji važe na dan isplate prihoda, osim ako ovim zakonom nije drukčije propisano.
Što se tiče doprinosa, stanje je sledeće:
Članom 6. tačka 17. Zakona o doprinosima za obavezno socijalno osiguranje (u daljem tekstu: Zakon o doprinosima) propisano je da je lice koje ostvaruje ugovorenu naknadu - fizičko lice koje obavlja poslove po osnovu ugovora o delu, autorskog ugovora, ugovora o dopunskom radu i drugog ugovora ili po nekom drugom osnovu, a za izvršen rad ostvaruje ugovorenu naknadu, odnosno naknadu za rad (u daljem tekstu: ugovorena naknada).
Članom 6. tačka 18. Zakona o doprinosima propisano je da ugovorena naknada jeste naknada za rad u kojoj su sadržani porez i doprinosi koji se plaćaju na teret lica koja ostvaruju tu naknadu.
U skladu sa članom 7. stav 1. tačka 9) Zakona o doprinosima, lica koja ostvaruju ugovorenu naknadu su obveznici doprinosa za penzijsko i invalidsko osiguranje kao osiguranici, u skladu sa zakonom koji uređuje sistem obaveznog penzijskog i invalidskog osiguranja.
Članovi lokalne izborne komisije koji nisu osigurani po drugom osnovu, obveznici su i doprinosa za zdravstveno osiguranje, u skladu sa članom 8. stav 1. tačka 16. Zakona o doprinosima.
Članom 44. stav 1. tač. 1) i 2) Zakona o doprinosima propisane su stope po kojima se obračunavaju i plaćaju doprinosi:
1) za obavezno penzijsko i invalidsko osiguranje - 25,5%;
2) za obavezno zdravstveno osiguranje - 10,3%;
Članom 28. Zakona o doprinosima propisano je da osnovica doprinosa za lica koja ostvaruju ugovorenu naknadu jeste oporezivi prihod od ugovorene naknade u skladu sa zakonom koji uređuje porez na dohodak građana.
U skladu sa članom 57. Zakona o doprinosima, doprinose za lica koja ostvaruju ugovorenu naknadu isplatilac je dužan da obračuna, obustavi i uplati prilikom isplate ugovorene naknade.
Posebnim kolektivnim ugovorom za zaposlene u JLS (“Sl. glasnik RS”, br. 38/19) predviđeno je da zaposlenii ima pravo na dodatak na osnovnu platu u visini od 0,4% osnovne plate za svaku navršenu godinu rada u radnom odnosu (minuli rad) u državnom organu, organu autonomne pokrajine, organu lokalne samouprave, nezavisno od toga u kom organu je radio i da li je organ u kome je zaposleni radio u međuvremenu promeni naziv, oblik organizovanja ili je prestao da postoji. U smislu navedenog, kako postupiti kod obračuna minulog rada zaposlenom koji je radio u Opštinskom komitetu Saveza komunista i u Zajedničkoj stručnoj službi samoupravnih interesnih jedinica za zdravstvo, za penzijsko i invalidsko osiguranje i socijalnu zaštitu?
Članom 36. Posebnog kolektivnog ugovora za zaposlene u jedinicama lokalne samouprave (“Sl. glasnik RS”, broj 38/19) je propisano:
“Zaposleni ima pravo na dodatak na osnovnu platu u visini od 0,4% osnovne plate za svaku navršenu godinu rada u radnom odnosu (minuli rad) u državnom organu, organu autonomne pokrajine, odnosno organu lokalne samouprave, nezavisno od toga u kom organu je radio i da li je organ u kome je zaposleni radio u međuvremenu promenio naziv, oblik organizovanja ili je prestao da postoji.
Pravo na minuli rad ostvaruje se i za godine rada kod poslodavca od koga je organ, odnosno poslodavac preuzeo nadležnosti, poslove i zaposlene.
Zaposleni ostvaruje pravo na minuli rad i za godine rada provedene u organima ranijih saveznih država čiji je pravni sledbenik Republika Srbija, a koji su usled promene državnog uređenja prestali da postoje.
Pravo na minuli rad u skladu sa ovim članom, ostvaruju zaposleni počev od 22. marta 2019. godine”.
S obzirom da se u konkretnom slučaju ne radi o državnom organu, organu autonomne pokrajine, odnosno organu lokalne samouprave, te da nije reč o poslodavcu od koga je organ, odnosno poslodavac preuzeo nadležnosti, poslove i zaposlene, već o fondu i političkoj organizaciji, time se ne ostvaruju uslovi iz citranog člana 36. Posebnog kolektivnog ugovora za zaposlene u jedinicama lokalne samouprave.
Da li je potrebno izvršiti ocenjivanje za opštinskog pravobranioca i doneti rešenje kojim se određuje ocena i ko donosi rešenje?
Članom 3. stav 2. Zakona o zaposlenima u AP i JLS određen je pojam funkcionera. Funkcioner je izabrano, imenovano, odnosno postavljeno lice (osim službenika na položaju) u organima autonomne pokrajine i jedinice lokalne samouprave, odnosno u organima gradske opštine, kao i u službama i organizacijama koje oni osnivaju prema posebnom propisu.
S obzirom da Zakon o pravobranilaštvu kaže da je državni pravobranilac postavljeno lice, a da će se obrazovanje i uređenje pravobranilaštva autonomne pokrajine i pravobranilaštva jedinice lokalne samouprave urediti u skladu sa osnovama za uređenje i organizaciju pravobranilaštva propisanih ovim zakonom, zaključujemo da je i opštinski pravobranilac postavljeno lice.
Članom 132a Zakona o zaposlenima u AP i JLS određen je cilj i predmet ocenjivanja i za čije ocenjivanja se kaže da je to otkrivanje i otklanjanje nedostataka u radu službenika, podsticanje na bolje rezultate rada i stvaranje uslova za pravilno odlučivanje o napredovanju i stručnom usavršavanju.
Iz ovih odredbi može se zaključiti da se ocenjivanje sprovodi samo za službenike u JLS.
Da li učenik sa smetnjama u razvoju koji pohađa srednju školu ima pravo na besplatne putne troškove od kuće do škole? Da li je neophodan izlazak na IRK i ko bi plaćao troškove putovanja?
Član 189. stav 1. tačka 5. Zakona o osnovama sistema obrazovanja i vaspitanja (“Sl. glasnik RS”, br. 88/17, 27/18 – dr. zakon, 10/19 i 6/2020) propisano je da se u budžetu JLS obezbeđuju sredstva između ostalog i “za prevoz, smeštaj i ishranu dece i učenika sa smetnjama u razvoju i invaliditetom i njihovih pratilaca, bez obzira na udaljenost mesta stanovanja od škole.”
Navedena odredba Zakona odnosi se na sve učenike sa smetnjama u razvoju, dakle i na učenike srednjih škola sa smetnjama u razvoju, a iz istog budžeta finansiraju se i njihovi pratioci.
Član 4. Pravilnika o dodatnoj obrazovnoj, zdravstvenoj i socijalnoj podršci detetu, učeniku i odraslom (“Sl. glasnik RS”, br. 80/18) uređuje da prilikom procene potreba za dodatnom podrškom nadležna Komisija može preporučiti tri vrste mera dodatne podrške: mere dodatne podrške koje se u skladu sa propisima realizuju na osnovu mišljenja Komisije, preporučene mere dodatne podrške na osnovu procene Komisije i ostale mere dodatne podrške iz sistema obrazovanja, zdravstvene i socijalne zaštite o kojima Komisija informiše roditelja, odnosno drugog zakonskog zastupnika i odraslog i upućuje ih na nadležne institucije.
Drugoj grupi mera pripada i obezbeđivanje prevoza deteta, učenika i odraslog koji ne može da koristi sredstva javnog prevoza, a po potrebi i njegovog pratioca, za pohađanje obrazovanja ili korišćenje drugih usluga socijalne i zdravstvene zaštite, bez obzira na udaljenost od mesta stanovanja.
U skladu sa Zakonom o sportu, gradske opštine finansiraju godišnje i posebne programe sportskih organizacija u oblasti sporta. Prilikom raspisivanja javnog poziva za dostavljanje predloga posebnih programa sportskih organizacija, da li jedan od uslova mora da bude da sportska organizacija ima sedište na teritoriji gradske opštine ili svoje predloge programa mogu da dostave i organizacije koje imaju sedište na teritoriji grada Beograda? Da li je u suprotnosti sa zakonom, ako je Pravilnikom definisano da za posebne programe mogu da konkurišu i sportske organizacije sa teritorije Grada Beograda?
Zakon o sportu u delu „Potrebe i interesi građana u oblasti sporta u jedinicama lokalne samouprave“ u čl. 137. i 138. bliže definiše pojedinosti, načine podnošenja programa (čl. 138. stav 5.). Dakle, sportske organizacije sa sedištem na teritoriji JLS svoje godišnje i posebne programe podnose preko nadležnog teritorijalnog sportskog saveza iste JLS. Logično je da JLS iz svog budžeta namenjenog za ove potrebe finansira sportske organizacije čije je sedište upravo u toj JLS. Ovo je u skladu i sa čl. 137. stav 3. Zakona:
„Nosilac programa kojim se obezbeđuje ostvarivanje potreba i interesa građana iz stava 1. ovog člana ne može za finansiranje istih aktivnosti da podnosi programe i za sredstva od drugog nivoa vlasti u Republici Srbiji.“
U čl. 138. stav 8. se navodi: „Odobravanje godišnjih i posebnih programa iz stava 4. ovog člana u granama i oblastima iz člana 120. stav 2. tačka 2) ovog zakona vrši se u skladu sa ovim zakonom, Strategijom, nacionalnim kategorizacijama i Programom razvoja sporta u JLS….“.
Dakle, shodno gore navedenom, mišljenja smo da pravo podnošenja prijave imaju lica – organizacije u oblasti sporta, koja imaju registrovano sedište na teritoriji opštine/grada/gradske opštine.
Shodno članu 56. Zakona o zaposlenima u AP i JLS ("Sl. glasnik RS", br. 21/2016, 113/2017, 95/2018 i 113/2017 - dr. zakon), kod postavljanja vršioca dužnosti, da li se isti član odnosi samo na službenike u autonomnim pokrajinama shodno stavu 1. navedenog člana ili i na službenike svih lokalnih uprava u svim gradovima? Koliko meseci može najduže da traje postavljenje vršioca dužnosti u svim gradskim upravama u Srbiji umesto službenika na položaju, da li se primenjuje ova odredba Zakona i nakon koliko meseci se mora raspisati javni konkurs za službenika na položaju (npr. za zamenika načelnika neke uprave, tj. koliko meseci najduže u lokalnoj samoupravi može trajati status vršioca dužnosti zamenika načelnika ili pomoćnika načelnika uprave)?
Postavljenje vršioca dužnosti načelnika uprave uređeno je članom 56. Zakona koji kaže da ukoliko nije postavljen načelnik uprave, kao ni njegov zamenik, do postavljenja načelnika uprave, kao i kada načelnik uprave nije u mogućnosti da obavlja dužnost duže od 30 dana, Veće može postaviti vršioca dužnosti - službenika koji ispunjava utvrđene uslove za radno mesto službenika na položaju, koji će obavljati poslove načelnika uprave, najduže na tri meseca, bez sprovođenja javnog konkursa. Ukoliko službenik na položaju nije postavljen, javni konkurs za popunjavanje položaja se oglašava u roku od 15 dana od postavljenja vršioca dužnosti. U slučaju da se javni konkurs ne okonča postavljenjem na položaj, status vršioca dužnosti može se produžiti najduže još tri meseca. Po isteku ovih rokova postavljeni službenik se raspoređuje na radno mesto na kome je bio raspoređen do postavljenja.
Iz odredbi zakona može se zaključiti da nije ostavljena mogućnost da se rok od 3 + 3 meseca za postavljenje vršioca dužnosti može produžiti nakon isteka tog perioda, kako sa licem koje je bilo postavljeno za vršioca dužnosti, tako i sa drugim licem.
S obzirom na to, da se prema članu 70. stav 1. tačku 2) Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave, radni odnos može zasnovati i za vreme čije trajanje je unapred određeno zbog privremeno povećanog obima posla, koji postojeći broj zaposlenih ne može da izvrši, najduže na šest meseci u toku jedne kalendarske godine, da li se ovim propisom zabranjuje da lice, koje je zasnovalo radni odnos na ovaj način, bude ponovo angažovano zbog privremeno povećanog obima posla na istom ili drugom radnom mestu u jedinici lokalne samouprave u toku kalendarske godine? Ili se ovaj propis odnosi samo na trajanje takvog radnog odnosa, odnosno da je maksimalno trajanje koje može da se unese u rešenju 6 meseci, ali da po isteku istog, isto lice može ponovo da zasnuje radni odnos na ovaj način?
Član 70. stav 1. tačka 2) Zakona o zaposlenima u AP i JLS kaže da se radni odnos može zasnovati i za vreme čije trajanje je unapred određeno (radni odnos na određeno vreme) zbog privremeno povećanog obima posla, koji postojeći broj zaposlenih ne može da izvrši, najduže na šest meseci u toku jedne kalendarske godine.
Iz ovih odredbi i ostalih odredbi zakona zaključujemo da ne postoji ograničenje da se isto lice primi u radni odnos na određeno vreme u istoj kalendarskoj godini na drugo radno mesto, naravno, ukoliko na tom radnom mestu postoji povećan obim posla koji postojeći broj zaposlenih ne može da izvrši.
Opština namerava da ustanovi pravo službenosti na jednoj parceli građevinskog zemljišta u javnoj svojini Opštine, kao poslužnom dobru u korist povlasnog dobra u privatnoj svojini. Da li je potrebno da opština pribavlja potvrdu Agencije za restituciju da u odnosu na poslužnu nekretninu nije podnet zahtev za vraćanje oduzete imovine odnosno obeštećenje imajući u vidu član 21. stav 3. Zakona o vraćanju oduzete imovine i obeštećenju? Naime, postojeća poslužna parcela je nastala preparcelacijom 3 parcele. Za jednu od 3 navedene parcele opština je pribavila pre preparcelacije potvrdu Agencije za restituciju. Službenost će biti ustanovljena samo na delu postojeće parcele koji je ranije pripadao parceli za koju je pribavljena potvrda Agencije za restituciju.
U članu 21. stav 3. Zakona o vraćanju oduzete imovine i obeštećenju stoji da postojeće stvarne službenosti konstituisane u korist ili na teret nepokretnosti ne prestaju. Tumačenjem ove odredbe dolazimo do zaključka da konstituisano pravo službenosti u korist nekoga ostaje, odnosno traje čak i ako neka nepokretnost u postupku restitucije bude vraćena naslednicima bivšeg vlasnika.
Odredbom člana 62. stav 1. Zakona o vraćanju oduzete imovine i obeštećenju propisano je da: „Od stupanja na snagu ovog zakona imovina koja je oduzeta bivšim vlasnicima, a za koju je podneta prijava u skladu sa Zakonom o prijavljivanju i evidentiranju oduzete imovine („Službeni glasnik RS“, broj 45/05), a po odredbama ovog zakona može biti vraćena, ne može biti predmet otuđenja, hipoteke ili zaloge, do pravnosnažnog okončanja postupka po zahtevu za vraćanje.“
U stavu 2. istog člana Zakona o vraćanju oduzete imovine i obeštećenju stoji da: „Zabrana otuđenja i opterećenja imovine iz stava 1. ovog člana u pogledu imovine za koju nisu podneti zahtevi za vraćanje prestaje po isteku roka za podnošenje zahteva.“
U pogledu mogućnosti opterećenja parcela pravom službenosti, odnosno teretom poslužnog dobra ukoliko je predmet zahteva za vraćanje, relevantan je član 62. Zakona koji reguliše zabranu otuđenja i opterećenja podržavljene imovine. Zakonodavac je u prvom stavu pomenutog člana jasno pobrojao pravne institute otuđenja i opterećenja imovine („ne može biti predmet otuđivanja, hipoteke ili zaloge“).
Dakle u navedenom slučaju, kako je zakonodavac opredelio slučajeve koji potpadaju pod zabranu iz navedenog člana, među kojima nije jasno naveden stvarno pravni institut prava službenosti, to smo stava da se na teret (ili korist) nepokretnosti koja je predmet restitucije može zasnovati pravo službenosti, odnosno ukoliko bi se ustanovilo navedeno pravo službenosti isti akt ne bi bio ništav u smislu člana 62. stav 4. Zakona o vraćanju oduzete imovine i obeštećenju.
Činjenica da je pomenuta parcela nastala preparcelacijom i da se službenost traži upravo na delu sada jedinstvene parcele za koji deo je ranije dobijeno obaveštenje od strane Agencije za restituciju da ista nije predmet vraćanja je svakako olakšavajuća okolnost za donošenje odluke nadležnog organa u korist lica-podnosioca zahteva za utvrđivanje prava službenosti prolaza.
Da li određeno lice može biti član biračkog odbora ako je u krvnom srodstvu sa kandidatom za odbornike?
Srodstvo sa kandidatom za odbornika nije prepreka za članstvo u organima za sprovođenje izbora.
Naime, članom 30. stav 2. Zakona o izboru narodnih poslanika, koji se na osnovu člana 58. Zakona o lokalnim izborima shodno primenjuje i na izbor odbornika, propisano je da članovi i zamenici članova organa za sprovođenje izbora ne mogu biti lica koja su međusobno srodnici po pravoj liniji bez obzira na stepen srodstva, u pobočnoj zaključno sa trećim stepenom srodstva, a u tazbinskom srodstvu zaključno sa drugim stepenom srodstva, kao ni bračni drugovi i lica koja su u međusobnom odnosu usvojioca i usvojenika, odnosno staraoca i štićenika.
Članom 3. stav 4. Uputstva za sprovođenje izbora za narodne poslanike Narodne skupštine, raspisanih za 21. jun 2020. godine („Službeni glasnik RS“, broj 70/20), koje, na osnovu člana 15. stav 2. Zakona o lokalnim izborima, shodno primenjuju i lokalne izborne komisije, propisano je da za člana organa i radnih tela za sprovođenje izbora može da bude predloženo lice koje ima izborno pravo, a nije kandidat za narodnog poslanika, zastupnik podnosioca izborne liste kandidata za narodne poslanike Narodne skupštine ili ovlašćeno lice za podnošenje izborne liste. Stavom 5. istog člana propisano je da, ako se istovremeno sa izborima za narodne poslanike Narodne skupštine sprovode i izbori za odbornike skupština opština/gradova i gradskih opština, odnosno izbori za poslanike skupštine autonomne pokrajine, ograničenje iz stava 4. ovog člana odnosi se i na učesnike navedenih izbora.
Iz svega navedenog proističe konstatacija sa početka ovog odgovora, da srodstvo sa kandidatom za odbornika, bilo krvno, bilo tazbinsko, nije prepreka za članstvo u biračkom odboru.
Da li hoteli u okviru svoje pretežne delatnosti - hotelski smeštaj, mogu da se bave i poslovima komisione prodaje tradicionalnih rukotvorina ili moraju da imaju registrovanu još neku šifru delatnosti?
Zakon o ugostiteljstvu („Sl. glasnik RS“ broj 17/19) je kao lex specialis propisao obaveza ugostitelja da u mestu poslovanja registruje obavljanje ugostiteljske delatnosti.
Naime, ukoliko privredno društvo obavlja ugostiteljsku delatnost u sedištu, ali ne kao pretežnu delatnost, dužno je da za tu delatnost registruje ogranak na istoj adresi. Takođe, ukoliko privredno društvo obavlja ugostiteljsku delatnost van sedišta, dužno je da za tu delatnost u svakom prostoru, odnosno mestu poslovanja registruje ogranak.
Obaveza registrovanja ogranka za obavljanje trgovinske delatnosti ne postoji po Zakonu o trgovini, te prema tome nije potrebno registrovati ogranak za komisionu prodaju tradicionalnih rukotvorina u hotelu.