Članom 36. Posebnog kolektivnog ugovora za zaposlene u jedinicama lokalne samouprave ("Sl. glasnik RS", br. 38/2019, 55/2020, 51/2022 i 44/2023) predviđeno je da zaposleni ima pravo na dodatak na osnovnu platu u visini od 0,4% osnovne plate za svaku navršenu godinu rada u radnom odnosu (minuli rad) u državnom organu, organu autonomne pokrajine, odnosno organu lokalne samouprave, nezavisno od toga u kom organu je radio i da li je organ u kome je zaposleni radio u međuvremenu promenio naziv, oblik organizovanja ili je prestao da postoji. Pravo na minuli rad ostvaruje se i za godine rada kod poslodavca od koga je organ, odnosno poslodavac preuzeo nadležnosti, poslove i zaposlene. Zaposleni ostvaruje pravo na minuli rad i za godine rada provedene u organima ranijih saveznih država čiji je pravni sledbenik Republika Srbija, a koji su usled promene državnog uređenja prestali da postoje.

S obzirom da dom zdravlja nije državni organ, organ autonomne pokrajine, niti organ jedinice lokalne samouprave, zaposleni u organu jedinice lokalne samouprave ne mogu ostvarivati pravo na minuli rad za godine provedene u toj ustanovi.

Članom 3. stav 1. Zakona o javnoj svojini propisano je da su u javnoj svojini prirodna bogatstva, dobra od opšteg interesa i dobra u opštoj upotrebi, za koja je zakonom utvrđeno da su u javnoj svojini, stvari koje koriste organi i organizacije Republike Srbije, autonomne pokrajine i jedinice lokalne samouprave, ustanove, javne agencije i druge organizacije čiji je osnivač Republika Srbija, autonomna pokrajina i jedinica lokalne samouprave i druge stvari koje su, u skladu sa zakonom, u javnoj svojini. Stavom 2. istog člana propisano je da se pod javnom svojinom iz stava 1. ovog člana ne smatraju stvari organizacija obaveznog socijalnog osiguranja. Članom 12. stav 1. tačka 1. Zakona o porezima na imovinu propisano je poresko oslobođenje za nepokretnosti u javnoj svojini koje koriste direktni i indirektni korisnici budžetskih sredstava, korisnici sredstava organizacija za obavezno socijalno osiguranje i drugi korisnici javnih sredstava koji su uključeni u sistem konsolidovanog računa trezora, prema propisima kojima se uređuje budžetski sistem, osim javnih preduzeća. Da bi se primenom člana 12. stav 1. tačka 1) Zakona o porezima na imovinu ostvarilo pravo na oslobođenje od poreza na imovinu, potrebno je da su ispunjeni svi sledeći uslovi: − da je predmet oporezivanja porezom na imovinu nepokretnost u javnoj svojini; − da je poreski obveznik za konkretnu nepokretnost u javnoj svojini direktni ili indirektni korisnik budžetskih sredstava, ili korisnik sredstava organizacija za obavezno socijalno osiguranje ili drugi korisnik javnih sredstava − osim javnih preduzeća − da je obveznik poreza na imovinu za konkretnu nepokretnost uključen u sistem konsolidovanog računa trezora, prema propisima kojima se uređuje budžetski sistem. Imajući u vidu da nepokretnosti organizacija obaveznog socijalnog osiguranja (za koje je upisano pravo svojine na ime tih organizacija) nisu u javnoj svojini, navedeni obveznici nemaju pravo na poresko oslobođenje po ovom osnovu, bez obzira što su da li su kao korisnici javnih sredstava uključeni u konsolidovani račun trezora.

Pravilnik o načinu utvrđivanja i evidentiranja korisnika javnih sredstava i o uslovima i načinu za otvaranje i ukidanje podračuna konsolidovanog računa trezora kod Uprave za trezor ("Sl. glasnik RS", br. 11/13, 84/23, 103/24) u članu 1. uređuje da se ovim pravilnikom propisuje se način utvrđivanja i evidentiranja (upis, promena podataka i brisanje) korisnika javnih sredstava i drugih subjekata u Evidenciji korisnika javnih sredstava (u daljem tekstu: Evidencija KJS) kod Ministarstva finansija – Uprave za trezor (u daljem tekstu: Uprava). Ovim pravilnikom propisuju se i uslovi i način za otvaranje i ukidanje dinarskih i deviznih podračuna konsolidovanog računa trezora, koji se vode u Evidenciji podračuna korisnika

javnih sredstava (u daljem tekstu: Evidencija podračuna KJS) kod Uprave. Član 2. ovog Pravilnika propisuje da korisnici javnih sredstava (u daljem tekstu: KJS), u smislu ovog pravilnika, jesu KJS koji su propisani članom 2. tačka 5) Zakona o budžetskom sistemu („Službeni glasnik RS”, br. 54/09, 73/10, 101/10, 101/11, 93/12, 62/13, 63/1 – ispravka, 108/13, 142/14, 68/15 – dr. zakon, 103/15, 99/16, 113/17, 95/18, 31/19, 72/19, 149/20, 118/21, 118/21 – dr. zakon , 138/22, 92/2023 i 94/24 – u daljem tekstu: Zakon), i to: 1) direktni korisnici budžetskih sredstava Republike Srbije, odnosno lokalne vlasti; 2) indirektni korisnici budžetskih sredstava u nadležnosti direktnih korisnika budžetskih sredstava Republike Srbije, odnosno lokalne vlasti; 3) korisnici sredstava organizacija za obavezno socijalno osiguranje, u koje spadaju organizacije za obavezno socijalno osiguranje i korisnici sredstava Republičkog fonda za zdravstveno osiguranje; 4) drugi KJS čiji je osnivač Republika Srbija i u nadležnosti su direktnih korisnika budžetskih sredstava Republike Srbije; 5) ostali KJS u nadležnosti direktnih korisnika budžetskih sredstava Republike Srbije, odnosno lokalne vlasti. Član 3. pravilnika propisuje da se KJS iz člana 2. ovog pravilnika evidentiraju u spisku KJS, koji posebnim aktom utvrđuje ministar finansija, na predlog Uprave, u skladu sa članom 8. stav 1. Zakona, i to kao: – KJS koji su uključeni u sistem konsolidovanog računa trezora (član 2. tač. 1–4. ovog pravilnika); – ostali KJS koji nisu uključeni u sistem konsolidovanog računa trezora, a pripadaju javnom sektoru (član 2. tačka 5. ovog pravilnika), čija sredstva se uključuju u sistem konsolidovanog računa trezora. Član 4. ovog pravilnika propisuje da su KJS klasifikovani u Evidenciji KJS po tipovima KJS, sa pripadajućom numeričkom oznakom. Oznaka tipa KJS: 1) tip KJS 0 – Nosioci budžeta – Republika Srbija, autonomna pokrajina i jedinica lokalne samouprave; 2) tip KJS 1 – Direktni korisnici budžetskih sredstava (u daljem tekstu: DBK) – organi i organizacije Republike Srbije, odnosno organi i službe lokalne vlasti; 3) tip KJS 2 – Indirektni korisnici budžetskih sredstava (u daljem tekstu: IBK) – pravosudni organi, mesne zajednice, ustanove osnovane od strane Republike Srbije, odnosno lokalne vlasti, nad kojima osnivač preko DBK-a, vrši zakonom utvrđena prava u pogledu upravljanja i finansiranja; 4) tip KJS 6 – Drugi korisnici javnih sredstava – javne agencije, organizacije na koje se primenjuju propisi o javnim agencijama ili su kontrolisane od strane države, pravna lica čiji je osnivač Republika Srbija, koji obavljaju poverene, razvojne, stručne i regulatorne poslove

od opšteg interesa i u nadležnosti su DBK-a Republike Srbije; 5) tip KJS 7 – Ostali korisnici javnih sredstava – javna preduzeća osnovana od strane Republike Srbije, odnosno lokalne vlasti, pravna lica osnovana od strane tih javnih preduzeća, pravna lica nad kojima Republika Srbija ima direktnu ili indirektnu kontrolu nad više od 50% kapitala ili više od 50% glasova u upravnom odboru, druga pravna lica u kojima javna sredstva čine više od 50% ukupnih prihoda ostvarenih u prethodnoj poslovnoj godini; 6) tip KJS 9 – Organizacije za obavezno socijalno osiguranje (u daljem tekstu: OOSO) – Republički fond za zdravstveno osiguranje, Republički fond za penzijsko i invalidsko osiguranje, Nacionalna služba za zapošljavanje i Fond za socijalno osiguranje vojnih osiguranika; 7) tip KJS 10 – Korisnici sredstava Republičkog fonda za zdravstveno osiguranje – zdravstvene i apotekarske ustanove čiji je osnivač Republika Srbija, odnosno lokalna vlast. Član 5. Pravilnika propisuje da se u Evidenciji KJS evidentiraju i drugi subjekti (u daljem tekstu: DS) koji nisu utvrđeni u spisku KJS, i to: 1) tip KJS 4 – Organizacione jedinice direktnog korisnika budžetskih sredstava Republike Srbije (u daljem tekstu: OJ DBK) – unutrašnje jedinice kojima je prenet deo nadležnosti i ovlašćenja u obavljanju poslova u ime i za račun DBK-a Republike Srbije i koje se u javnom registru kod nadležnog organa vode pod istim matičnim brojem (u daljem tekstu: MB) i poreskim identifikacionim brojem (u daljem tekstu: PIB), kao i DBK u čijem su sastavu; 2) tip KJS 5 – Namene sredstava direktnog korisnika budžetskih sredstava (u daljem tekstu: Namena sredstava DBK) – zbirno iskazana sredstva budžeta, utvrđena zakonom o budžetu Republike Srbije, odnosno odlukom o budžetu organa lokalne vlasti, određena u okviru aproprijacije DBK-a, za finansiranje IBK-a po vrstama korisnika, odnosno nameni u različitim oblastima javne potrošnje. Dodeljuje se na zahtev DBK-a u slučaju kada vrši finansiranje jednog ili više IBK-a iste namene, odnosno oblasti javne potrošnje; 3) tip KJS 8 – Pravna lica i drugi subjekti koji ne pripadaju javnom sektoru – pravna lica i drugi subjekti koji ne pripadaju javnom sektoru, a kojima se vrši prenos sredstava iz budžeta na poseban namenski dinarski račun kod Uprave; 4) tip KJS 11 – Organizacione jedinice u sastavu organizacija za obavezno socijalno osiguranje (u daljem tekstu: OJ OOSO) – unutrašnje jedinice kojima je prenet deo nadležnosti i ovlašćenja u obavljanju poslova u ime i za OOSO i vode se u javnom registru kod nadležnog organa, pod istim MB-om i PIB-om. Član 6. Pravilnika propisuje da se Tip KJS utvrđuje propisom, odnosno aktom nadležnog organa. Tip KJS: 0, 1 i 9 utvrđuju se zakonom ili aktom nadležnog organa Republike Srbije, odnosno lokalne vlasti. Tip KJS: 2, 4, 5, 6, 7, 10 i 11 određuje DBK odnosno OOSO, u čijoj je nadležnosti KJS,

odnosno DS, na osnovu propisa ili akta nadležnog organa. Tip KJS 8 utvrđuje se na osnovu akta, odnosno podataka nadležnog organa za registraciju subjekta. Imajući u vidu odredbe člana 12. Zakona o porezima na imovinu, kojima je uređeno da poreska oslobođenje mogu ostvariti direktni i indirektni korisnici budžetskih sredstava, korisnici sredstava organizacija za obavezno socijalno osiguranje i drugi korisnici javnih sredstava koji su uključeni u sistem konsolidovanog računa trezora, prema propisima kojima se uređuje budžetski sistem, osim javnih preduzeća, proizilazi da se poresko oslobođenje može ostvariti samo za korisnike javnih sredstava koji nisu javno preduzeće, a koji se razvrstavaju prema Zakonu o budžetskom sistemu, odnosno koji imaju oznaku tip KJS1, tip KJS 2, tip KJS 6, tip KJS 9 i tip KJS 10. To potvrđuje i spisak korisnika javnih sredstava koji je sastavni deo Pravilnika o spisku korisnika javnih sredstava objavljenog u Sl. glasniku RS broj 103/24.

Prema odredbama Zakona o pravobranilaštvu, član 52. stav 3. propisuje da pravobranilaštvo autonomne pokrajine i pravobranilaštvo jedinice lokalne samouprave daje mišljenja prilikom zaključivanja ugovora koje zaključuje to pravno lice, posebno ugovora iz oblasti imovinskopravnih odnosa, privredno pravnih ugovora i daje pravne savete svim organima autonomne pokrajine i organima jedinice lokalne samouprave koje zastupaju.

Vaše pitanje se odnosi na to koji se ugovori smatraju Ugovorima iz imovinsko-pravne oblasti.

Ugovori iz imovinsko-pravnih oblasti su ugovori koji se odnose na pribavljanje i otuđenje nepokretnosti u javnoj svojini, a koji postupci se sprovode prema odredbama Zakona o javnoj svojini i pratećih podzakonskih akata, za koje postupke je pre samog zaključivanja ovakvih ugovora neophodno mišljenje pravobranilaštva.

Drugi deo pitanja odnosi se na mišljenje da li pravobranilaštvo daje saglasnost na ugovore koji se zaključuju po sprovedenom postupku javne nabavke.

Odgovor je da pravobranilaštvo nije u obavezi da daje saglasnost na Ugovore koji se zaključuju nakon sprovedenog postupka javnih nabavki.

Ukoliko lice ispunjava uslove konursa za dodelu subvencija i ukoliko aktom uprave ne postoje ograničenja u pogledu ostvarivanja ovog prava za funkcionere te jedinice lokalne samouprave, funkciner kao građanin sa teritorije te jedinice lokalne samouprave može pod jednakim uslovima učestvovati u konkursu.

U ovom slučaju treba imati u vidu član 9. stav 2. Zakona o zaposlenima u AP i JLS ("Sl. glasnik RS", br. 129/2007, 83/2014 - dr. zakon, 101/2016 - dr. zakon, 47/2018, 111/2021 - dr. Zakon i 92/2023) kojim je predviđeno da funkcioner ne sme da koristi rad kod poslodavca u cilju uticanja na ostvarivanje svojih prava ili prava s njime povezanih lica.

Takođe, članom 46. Zakona o lokalnoj samoupravi ("Sl. glasnik RS", br. 129/2007, 83/2014 - dr. zakon, 101/2016 - dr. zakon, 47/2018 i 111/2021 - dr. zakon) predviđeno je između ostalog da opštinsko veće vrši nadzor nad radom opštinske uprave, poništava ili ukida akte opštinske uprave koji nisu u saglasnosti sa zakonom, statutom i drugim opštim aktom ili odlukom koje donosi skupština opštine, te je u smislu ovih odredbi potebno da se ovaj konkretno član veća izuzme iz odlučivanja po svim pitanjima po kojima opštinsko veće odlučuje u vezi sa ovim konkursnom.

Članom 6a Zakona o porezima na imovinu propisano je da se za svrhu utvrđivanja osnovice poreza na imovinu, nepokretnosti se razvrstavaju u sledeće grupe odgovarajućih nepokretnosti: 1) građevinsko zemljište; 2) poljoprivredno zemljište; 3) šumsko zemljište; 4) drugo zemljište; 5) stan; 6) kuća za stanovanje; 7) poslovne zgrade i drugi (nadzemni i podzemni) građevinski objekti koji služe za obavljanje delatnosti; 8) garaže i pomoćni objekti. Ako objekat čini više posebnih celina koje se u smislu stava 1. ovog člana mogu svrstati u različite grupe, svaka posebna celina u okviru objekta se, za potrebe utvrđivanja poreza na imovinu, svrstava u odgovarajuću grupu nepokretnosti. Objekat koji je jedinstvena celina mešovitog karaktera, za potrebe utvrđivanja poreza na imovinu, razvrstava se u skladu sa stavom 1. ovog člana prema pretežnoj nameni.

Prema članu 6b Zakona o porezima na imovinu pod pojmom "pomoćni objekti" podrazumevaju se, između ostalog, samostalni objekti koji ne služe za stanovanje ili obavljanje delatnosti i ne razvrstavaju se u objekte iz člana 6a stav 1. tač. 5) do 7) ovog zakona, i to: - pomoćni objekti koji nisu zgrade (bunari, bazeni, rezervoari, cisterne i sl.); - pomoćne zgrade (prizemne zgrade i zgrade čija je podna površina ispod površine zemlje) koje su u funkciji stambenog, odnosno poslovnog objekta, koji je izgrađen na istom zemljištu (kotlarnice, podrumi, šupe za smeštaj ogreva i sl.). Prema odredbi člana 2. tačka 22) Zakona o planiranju i izgradnji („Sl. glasnik RS", br. 72/09,... 62/23), objekat jeste građevina spojena sa tlom, koja predstavlja fizičku, funkcionalnu, tehničko-tehnološku ili biotehničku celinu (zgrade svih vrsta, saobraćajni, vodoprivredni i energetski objekti, objekti infrastrukture elektronskih komunikacija − kablovska kanalizacija, objekti komunalne infrastrukture, priključak na elektroenergetsku mrežu, industrijski, poljoprivredni i drugi privredni objekti, objekti sporta i rekreacije, groblja, skloništa i sl.) koji može biti podzemni ili nadzemni.

Prema tome, predmet oporezivanja porezom na imovinu su nepokretnosti na teritoriji Republike Srbije na kojima su konstituisana prava, korišćenje ili državina koji su članom 2. st. 1. do 3. Zakona o porezima na imovinu uređeni kao predmet oporezivanja, nezavisno od toga da li je objekat (ili njegov deo), koji je predmet oporezivanja, nadzemni ili podzemni.

Za svrhu utvrđivanja osnovice poreza na imovinu, kod razvrstavanja u grupe odgovarajućih nepokretnosti iz člana 6a stav 1. Zakona o porezima na imovinu, u okviru objekta koji čini više posebnih celina svaka posebna celina se razvrstava u odgovarajuću grupu nepokretnosti. Na primer, ako su u sastavu stambene zgrade za kolektivno stanovanje isključivo stanovi, svaki stan se razvrstava u grupu − Stanovi.

Kada se poreska obaveza utvrđuje za stanove u sastavu stambene zgrade za kolektivno stanovanje čiji su vlasnici različita lica, primenom elemenata korisne površine i prosečne cene kvadratnog metra stanova u zoni (u kojoj se nalazi stambena zgrada u okviru koje su stanovi), prostor koji je u zajedničkoj nedeljivoj svojini što znači i podrumski prostor koji je zajednička nedeljiva svojina, ne uključuje se u korisnu površinu stanova kao posebnih celina u okviru predmetne zgrade (iz razloga što korisnu površinu objekta čini zbir podnih površina između unutrašnjih strana spoljnih zidova objekta, isključujući površine balkona, terasa, lođa, neadaptiranih tavanskih prostora i prostora u zajedničkoj nedeljivoj svojini svih vlasnika ekonomski deljivih celina u okviru istog objekta).

Međutim, ako je u skladu sa odgovarajućom investicionotehničkom dokumentacijom izgrađena posebna celina u okviru objekta koja ima zaseban ulaz (koja nije pripadak konkretnom stanu u okviru objekta, niti je taj prostor zajednička nedeljiva svojina koja po položaju i nameni služi objektu kao celini), čija je podna površina ispod nivoa zemlje i koja može biti samostalni predmet prometa, ta posebna celina predstavlja nepokretnost koja je predmet oporezivanja porezom na imovinu i koja se, za svrhu utvrđivanja poreske osnovice, razvrstava u grupu "garaže i pomoćni objekti". Prema tome, ukoliko je podrum u okviru kuće samostalni objekat (može biti samostalni predmet prometa) isti se razvrstava u grupu "garaže i pomoćni objekti", a ako nije onda ulazi u korisnu površinu kuće za stanovanje. U slučaju kada kuću čini više stanova, ako je podrum u zajedničkoj nedeljivoj svojini svih vlasnika stanova, tada se podrum ne oporezuje, ali u slučaju kada je određeno da svakom stanu pripada određena površina podruma, tada se ta površina pripadajućeg podruma dodaje u korisnu površinu stana i ne može se oporezovati kao pomoćni objekat, jer nije samostalni objekat, već pripada konkretnom stanu.